Plastyka - wydarzenia
JAZDA OBOWIĄZKOWA
"Domestic Porn"
Fundacja Galerii Foksal. Warszawa, Górskiego 1a. Wystawa czynna od 23 stycznia.
W projekcie udział biorš: Black Leotard Front, Christian Holstad, Delia R. Gonzalez&Gavin R. Russom, Forcefield, Ken Okiishi & Nick Mauss, Sharon Hayes, XAR ( poprzednio "Michael Portnoy")
Nowojorscy artyści występujący w "Domestic Porn" reprezentuj najciekawszy i najżywszy dzisiaj nurt twórczy w U.S.A. Biegle posługują się wieloma mediami, zacierają różnice pomiędzy sztuką, muzyką, rękodziełem, performance'm, tańcem, video, modą, kulturą popularną oraz autokreacją. To bardzo otwarte i żywiołowe (niemal "szczęśliwe") podejście do sztuki warto dzisiaj pokazać w Polsce, gdzie pojawiło się ostatnio pokolenie artystów i odbiorców o podobnych poglądach i otwartych postawach wobec sztuki i kultury popularnej, pokolenie świadome przewagi tego, co osobiste, nad tym, co polityczne.
Koncepcja wystawy "Domestic Porn" nie ma bezpośredniego związku z pornografią w znaczeniu dosłownym. Odnosi się za to do tak specyficznie nowojorskich i amerykańskich historii, kompleksów i tęsknot, że aż trudno przekładalnych. Twórczość młodych artystów silnie związana z nowojorską subkulturą , w Warszawie jest niemal pozbawiona swoich źródeł i staje przed wyzwaniem nawiązania kontaktu z nową publicznością. Pokazanie ich prac w warszawskiej Fundacji Galerii Foksal wymaga tłumaczenia i negocjowania znaczeń wobec lokalnego kontekstu, odwracając porządek rutynowych stosunków pomiędzy centrum i prowincją.
Stefan Gierowski "Kolor czarny i inne. Obrazy 2002-2003"
Galeria Zderzak, Kraków, ul. Florianska 3. 22 stycznia - 14 kwietnia 2004.
Alberto Giacometti "Moja rzeczywistość"
Galeria Starmach, ul. Węgierska 5. 2 grudnia 2003 - 6 lutego 2004
Pierwsza polska ekspozycja prac Alberto Giacomettiego. Na wystawie zostaną pokazane litografie z powstałego w latach 1958 - 1965 cyklu "Paris sans fin" (Paryż bez końca), trzy rzeźby z brązu "Homme traversant une place" (Przechodzący mężczyzna) z roku 1949, "Nu d'aprčs nature" (Akt kobiecy) z roku 1954, "Tęte d'homme sur tige" (Głowa mężczyzny na pręcie) z 1957 roku oraz obraz "Tęte d'homme" (Głowa mężczyzny) z 1964 roku.
Jak piszą we wstępie do katalogu wystawy Dusan Brozman i Urszula Kropiwiec "cykl litografii "Paryż bez końca", powstały w ciągu ostatnich ośmiu lat życia artysty, dokumentuje, w jaki sposób Giacometti przedstawiał w rysunku postrzeganą rzeczywistość. Prace te, lekką ręką "rzucone" na papier, ilustrują w niemalże dziennikarski sposób przestrzeń, w której artysta żył i tworzył prawie bez przerwy od czasu zakończenia studiów. Poza tym, litografie te, eksponowane razem z trzema rzeźbami i jednym obrazem, pozwalają uczestniczyć w fascynującym procesie pracy Giacomettiego z modelem, a tym samym w jego przygodzie patrzenia".
Przemysław Kwiek "Radykalnie Krytyczny Rewizjonizm"
Galeria Kronika. Bytom, Rynek 26. 16 stycznia - 14 luty 2004.16 stycznia 2004 (piątek), godz. 17.00 - spotkanie z artystą i kuratorem, połączone z 40.minutowym wykładem Jerzego Truszkowskiego na temat twórczości Pawła Kwieka, o godz. 18.00 - otwarcie wystawy.
Przemysław Kwiek to jeden z najciekawszych i najbardziej kontrowersyjnych artystów polskich. Uznawany za prekursora tzw. sztuki krytycznej (podejmującej tematykę polityczną, społeczną, badając zależności między ciałem i władzą ) w Polsce. Jest artystą wszechstronnym: rozpoczął swą karierę jako utalentowany rzeźbiarz, później tworzy instalacje, filmy, interwencje polityczne i społeczne, działał jako performer i akcjonista. Artysta traktuje wszystkie życiowe zdarzenia jako materia swojej sztuki. W latach 90. wzbogaci repertuar swych zajęć o tradycyjne malarstwo sztalugowe, traktowane wszakże w nietradycyjny sposób. Studium natury jest pretekstem do refleksji nad stereotypami w myśleniu i postrzeganiu rzeczywistości. W galerii Kronika będzie można zobaczy m. innymi monumentalną aranżację ściany obrazów - pejzaży malowanych przez kraty.
"Ukryte pragnienia"
Re:Location 6: re(framed)locations, dis(covered)desires
Centrum Sztuki Współczesnej "Łaźnia". Gdańsk, ul. Jaskółcza. 12 marca - 12 kwietnia 2004.
Uczestnicy: Petra Mrzyk & Jean-Fancois Mriceau, Jroslaw Fliciński, Dominik Lejman, Hubert Czerepok, Brice Dellsperger, Myfanwy Macleod.
Wystawa opisuje kłopotliwe zjawisko niemożliwości najprostszej i elementarnej komunikacji w świecie, który paradoksalnie zanurzony jest w oceanie komunikacyjnych instrumentów. U podstaw projektu leży rozpoznanie wszechobecności fałszywej prostoty podstawowych gestów i absolutnej dominacji niezrozumiałych komunikatów. W jaki sposób można ponownie negocjować przeźroczystość miejsc; jak ujawnić autentyczność naszych elementarnych pragnień? Ta wystawa jest próbą analizy szczerości w atmosferze starcia między intencją i kulturowym nakazem. Czy wciąż jesteśmy zdolni skonstruować bardziej prawny model współzależności i bezpośredniości; czy możliwe jest ominięcie tak często manipulowanej mediacji podstawowej wymiany i komunikacji na drodze do sedna naszej prawdziwej (naturalnej i kulturowej) wypowiedzi?
Biorący udział w tej wystawie artyści budują złożone struktury komunikacji, poprzez odwołanie się do zbiorowej kulturowej świadomości, jaki i nawiązanie do języka form elementarnych: od oczywistości i prostoty linii poprzez ewakuacyjne kanały naszych codziennych kompromisów po ukrytą warstwę naszej tożsamości w płciowej grze naszych jaźni.
