Plastka - miejsca

Stach Szabłowski

ZMIANA ORGANIZACJI RUCHU

Zmiana Organizacji Ruchu (ZOR) - niezależna i nieformalna inicjatywa artystów jest to nazwa projektu rozpoczętego przez Grzegorza Drozda i Alicję Łukasiak oraz ich przyjaciół jesienią 2003. ZOR jest konkretną przestrzenią - poknajpianym lokalem na Smolnej 16 w Warszawie, który artyści zaadaptowali na potrzeby aktywności twórczych. ZOR to także środowisko artystyczne w najbardziej nieformalnym tego słowa znaczeniu, luźna konstelacja osób (artystów, kuratorów, krytyków, sympatyków) zainteresowanych realizowaniem projektów, dyskutowaniem o sztuce, prezentacją i wymianą idei. Zmiana Organizacji Ruchu to koncepcja artystycznego objazdu - zbaczanie z utartych ścieżek i wytyczanie nowych, alternatywnych szlaków obiegu sztuki.



Laboratorium

Galeria Laboratorium stanowi swego rodzaju "wysuniętą placówkę" wielkiej instytucji, jaką jest Zamek Ujazdowski. Przestrzeń pełniąca w warszawskim CSW funkcję project roomu. Laboratorium to miejsce przeznaczone do realizacji szybkich, "gorących" projektów i, przede wszystkim, do wystawiania najmłodszych artystów i debiutantów. "Wysuniętą placówką" jest w tym sensie, że właśnie w Laboratorium duża instytucja jaką jest CSW, najszerzej otwiera się na nie do końca rozpoznane obszary sztuki, na twórców o nieustalonej pozycji w artystycznych hierarchiach, rzeczy nowe, nie skonsumowane (jeszcze) przez główny nurt obiegu i dystrybucji artystycznych idei. Laboratorium (zmiana i eksperyment są wpisane przecież w nazwę tej galerii) jest więc najbardziej oczywistym miejscem, w którym oficjalna instytucja może spotkać się z nieoficjalną i a-instytucjonalną inicjatywą w rodzaju ZOR-u. Stąd jest już tylko krok do zaproszenia Zmiany Organizacji Ruchu do prezentacji w Galerii Laboratorium.



ZOR w Laboratorium

Środowisko ZOR zostało zaproszone do gościnnych działań w Laboratorium. Przez 11 dni w galerii realizuje swoje przedsięwzięcia 13 związanych z ZOR-em artystów. Każdy dzień imprezy należy do innego jej uczestnika - codziennie następuje więc zmiana perspektywy, charakteru prezentacji i wreszcie bohatera zdarzenia. Żywe akcje, performances, instalacje, prace wideo, malarstwo sztalugowe i ścienne - każdy z biorących udział w tym przedsięwzięciu twórców inaczej zaznacza swoją obecność w galerii. W tym czasie zmienia się też sama galeria. Prace oraz ślady akcji i wystąpień nakładają się na siebie - z dnia na dzień jest ich więcej. Po ostatniej akcji, czyli w momencie, od którego nie będą już zachodziły dalsze zmiany, ustali się ostateczny kształt ekspozycji. Koniec serii akcji i wystąpień będzie więc zarazem wernisażem i początkiem wystawy, której kształtu na początku imprezy nikt, włącznie z kuratorami nie jest w stanie przewidzieć.