Muzyka - Wydarzenia
ERIK TRUFFAZ QUARTET W POLSCE
17 października 2003, godz.19.00
Warszawa, Sala Kongresowa PKiN
w ramach JVC Jazz Jamboree
rezerwacja: www.bileteria.pl
20 października 2003
Kraków, Klub 38
26 października 2003, godz. 20.00
Koncert z cyklu W
Katowice, Jazz Club Hipnoza
Górnośląskie Centrum Kultury. Plac Sejmu Śląskiego 2
rezerwacja: jazzclub@jazzclub.pl
Andrzej Kalinowski
ERIK TRUFFAZ QUARTET
Francuski jazz już na początku lat 60. charakteryzował się sporym muzycznym wyrafinowaniem i oryginalnością improwizacji czołowych instrumentalistów. Niewątpliwie to właśnie Francuzi, obok Norwegów, wnieśli najwięcej do europejskiej odmiany tej wielokulturowej muzyki improwizowanej o rodowodzie amerykańskim. Pierre Michelot, Michel Petruciani, Louis Sclavis, Michel Portal, Henri Texier, Daniel Humair, Martial Solal, Didier Lockwood czy Richard Galliano, by wymienić tylko tych najbardziej znanych, to instrumentaliści, którzy w twórczy sposób rozwinęli muzykę improwizowaną w Europie, odciskając na niej piętno swojego indywidualnego podejścia do brzmienia instrumentu, artykulacji i poczucia rytmu. Erik Truffaz to z jednej strony kontynuator tej doskonałej tradycji, a z drugiej ewenement na francuskiej scenie jazzowej, ponieważ w przeciwieństwie do swoich znakomitych kolegów od samego początku indywidualnej kariery muzycznej postawił na dużą nowoczesność i uniwersalność artystycznej kreacji. Najważniejsze jest dla niego brzmienie całego zespołu oraz koncepcja zespołowego tworzenia przestrzeni muzycznej, w którą wciąga słuchacza, starając się, aby muzyka przeniknęła do odbiorcy i wywołała w nim rodzaj osobistego i emocjonalnego zaangażowania w przebieg muzycznej akcji. Jednak nie epatuje on słuchacza prostymi i ckliwymi melodyjkami oraz big beatową grą sekcji rytmicznej, niczym komercyjne, amerykańskie zespoły smooth jazzowe. Nie próbuje także wytyczać, na sposób awangardy z Chicago czy Nowego Jorku, nowych dróg w jazzie.
Nowoczesność w jego rozumieniu to umiejętne korzystanie z wszystkiego tego, co aktualnie modne w muzyce alternatywnej, zarówno jazzowej, jak i klubowej czy rockowej. Innymi słowy, posługuje się rodzajem komunikatu muzycznego, skierowanego do publiczności, która z jednej strony mocno zaangażowana jest w muzykę rozumianą jako rodzaj osobistej wypowiedzi artystycznej a nawet socjalnej, z drugiej akceptuje współczesną modę i posługuje się systemem znaków wytworzonych przez popkulturę. Paradoksalnie, dotarcie do tak zorientowanej publiczności ułatwił trębaczowi kontrakt handlowy z renomowaną amerykańską wytwórnią płytową Blue Note. Dużą, osadzoną w tradycji i historii amerykańskiego jazzu firmą, szeroko dystrybuującą płyty i mocno promującą swoich artystów, która w połowie lat 90. - jako jedna z pierwszych spośród stricte jazzowych wydawnictw - zaczęła wydawać zespoły i solistów wzbogacających jazz brzmieniami zaczerpniętymi wprost z kultury klubowej (słynna już pierwsza płyta grupy US 3 "Hand on the Torch" z przebojem "Cantaloop-Flip Fantasia"), czyli hip-hop, drum'n'bass, tanecznym two-step, funkiem, acid jazzem, muzyką ambient i nową elektroniką. Pierwsza płyta Erika Truffaz pojawiła się na muzycznym rynku w 1997 roku, dokładnie wtedy, gdy zaczęły być modne wszystkie te brzmienia i kiedy ponowny renesans przeżywał jazz-rock z początku lat 70. - muzyka "elektrycznego" Milesa Davisa, Herbiego Hancocka, Billy'ego Cobhama czy Johna McLaughlina. Klasyczna jazzowa improwizacja oraz swing wzbogacony o elementy nowej muzyki tanecznej i jazz-rockową dynamikę bardzo przypadły do gustu szerokiej publiczności. Jednak tym, co odróżnia zespół Erika Truffaza od powstających jak grzyby po deszczu, nafaszerowanych elektroniką, syntetycznych projektów new-jazzowych oraz od, w dużej mierze odtwórczej, muzyki generowanej przez DJ-a za pomocą gramofonu i "poklejonych dźwięków" z płyt winylowych, jest to, że jego koncepcja muzyki polega na graniu nowych dźwięków i rytmów techno całkowicie na żywo i to przy użyciu klasycznego jazzowego instrumentarium: trąbki wzbogacanej o efekty pogłosu i wah-wah, fortepianu, piana fendera, kontrabasu, gitary oraz podstawowego zestawu perkusyjnego.
Wykorzystując w swoich nagraniach szerokie możliwości instrumentów akustycznych, a także zawodowe umiejętności instrumentalistów, Truffaz równocześnie w pełni korzysta z wszystkiego tego, co daje muzykowi nowocześnie wyposażone studio nagraniowe oraz oprogramowanie komputerowe. Sam kunszt improwizatorski francuskiego trębacza jest wypadkową zamiłowania do muzyki Milesa Davisa i Dona Cherry'ego, a jego ostatnia płyta - "The Walk Of The Giant Turtle", szczególnie nawiązuje do twórczości Milesa Davisa z jazz-rockowego okresu ("In a Silent Way", 1969 i "Bitches Brew", 1970). Do tej pory artysta wydał sześć płyt: "Out of a dream" (1997), "The Dawn" (1998), "Bending new Corners" (1999), "Revisité" (2001), "Mantis" (2001), "The Walk Of The Giant Turtle" (2003). Wszystkie albumy ukazały się również w postaci winylowej.
Erik Truffaz wystąpi w Katowicach ze stowarzyszeniem znakomitych instrumentalistów: Marcello Giulianiego - gitara basowa, Marca Erbetty - perkusja, Patricka Mullera - el. piano fendera i fortepian. Koncert promujący ostatnią, bardzo dobrze ocenianą przez fachową prasę muzyczną płytę, odbędzie się w Jazz Clubie Hipnoza w ramach cyklu imprez ze znakiem W.
