Plastyka - zoom

Roman Lewandowski

W POŻODZE KWIATÓW

Multimedialny projekt Héctora Solari - "Katastrofy III" - jest narracyjnym ciągiem powstałym w oparciu o fotografię, rysunek i technologię wideo. Prace te spaja problematyka śmierci, która ujawnia się na dwóch poziomach: referencyjnym i interpretacyjnym. Z jednej bowiem strony zastosowane przez artystę media konotują nicość przedmiotu (barthesowskie "nie ma tego tutaj", "ale to naprawdę było" ze "Światła obrazu"), z drugiej zaś - na poziomie przedstawienia - konstatują zagadnienia eschatologiczne. Ta podwojona optyka śmierci pokazuje jak dalece Tanatos stał się dzisiaj składnikiem i potencją ludzkiego doświadczenia. Artystyczna manipulacja dokumentem (w tym wypadku jest to fotografia) i fikcjonalizacja rzeczywistości stają się pośrednio komentarzem do perspektywy, jaką narzuca współczesność np. w widowiskach typu reality-show, a także retoryka mass mediów. Na tym tle projekt Héctora Solari wydaje się refleksyjną, nie ociekającą krwią opowieścią o wojnie i przemocy języka. Nie znajdziemy w niej pornografii śmierci.



W zjawiskowość świata przedstawionego wpisuje się tu m.in. topos wędrowca, róży i ofiary. Ich wizualizacje są zaprzęgnięte w gry fabularne rozgrywające się na planie miast, które stanowią część wielkiej przestrzeni nomadycznej. Montevideo, Görlitz, Zgorzelec czy Frankfurt nad Menem to odłamki realności i autorskiej wyobraźni. Ustanawiają one przenikające się wzajemnie terytoria, które współtworzą ponowoczesną figurę kłącza. Powołane do życia miasta, choć w stanie wojny i zagrożenia, kształtują nasze myślenie o czasie, historii i kartografii.

Prace Héctora Solari w sposób przewrotny uruchamiają futurologiczny i archeologiczny sposób myślenia, ponieważ zarówno czas przyszły jak i miniony jest tutaj wiecznym 'teraz'. W nim też rozgrywają się jednostkowe dramaty milczenia i anonimowości. To fraktalne terytorium zaludniają ofiary i ich oprawcy, którzy przemieszczają się w obrębie ruin, więzień, zgliszcz i zapętlonych ulic. Tę katastroficzną zgoła architekturę spajają odłamki wirujących kwiatów. Ich uniwersalna symbolika scala ideę pamięci, nadziei i wiecznego powrotu, przez co buduje pomost pomiędzy znaczeniem i przedstawieniem. To wiele w czasach, gdy sens stał się obszarem gry i negocjacji.

Héctor Solari: "Katastrofy III". Galeria Sektor I, wrzesień 2004.