Plastyka - Nowinki ze świata

WYDARZENIA W MUMOK

Museumsplatz 1, Wiedeń


Minimal - Concept - Land Art i Arte Povera (FOKUS 02)
Wystawa czynna do 26 marca 2004

Ta wystawa kontynuuje prezentacje wybranych obszarów sztuki z kolekcji MuMoK. .Koncentrując się na pracach minimal artu, sztuki konceptualnej, sztuki ziemi i arte povera pokazuje ich odnawianie się oraz teoretyczne wnioski z przestrzeni lat 60. i 70.. Stosując podstawowe geometryczne formy oraz proces przemysłowej produkcji minimal art obraca się przeciwko skostniałej akademickiej sztuce abstrakcyjnej pozwalając widzowi brać aktywną rolę w procesie percepcji (Donald Judd, Sol Lewitt). Refleksja nad kondycją uprawiania sztuki i konsumpcją zaangażowaną w ten proces osiąga punkt kulminacyjny w Sztuce Konceptualnej z jej predylekcją do tekstualności i motywów liczbowych. (Joseph Kosuth, Hanne Darboven]) W sztuce ziemi postrzegana nieadekwatność tradycyjnych koncepcji przejawia się w porzuceniu konwencjonalnych przestrzeni sztuki na rzecz kreatywnego wykorzystania rozległych pejzaży (Richard Long, Robert Smithson). Podobnie w arte povera, zrzeczenie się zwyczajowych form sztuki idzie w parze z ponowną koncentracją na naturalnych zasobach ich jakości poetyckich (Mario Merz) . FOKUS 02, prezentując kluczowe prace dla tych kierunków, umożliwia zrozumienie punktu zwrotnego w niedawnej historii sztuki, która dała podwaliny dla sztuki współczesnej i dyskursu o niej.

"Sztuka i Rewolucja : Archiwa Wiedeńskiego Akcjonizmu"
13 lutego - 25 kwietnia 2004.

Wystawa daje wgląd w rozległy materiał archiwalny, dokumentujący zjawisko jakim był wiedeński akcjonizm. Zawiera zaproszenia, ulotki, manifesty, publikacje teoretyczne, manuskrypty, zapiski akcjonistów, fotografie z akcji.

Max Weiler : Vier Wande {Cztery Ściany).
24 stycznia - 2 maja 2004

Pomiędzy rokiem 1973 a 1977 Max Weiler namalował serię czterech wielkich fresków mierzących 2,56 na 6 metrów, które osiągnęły wymiary porównywalne do "Water Lillies" Moneta. Artystyczna intencja Weilera zaangażowania widza w relacje przestrzenne z szeroko rozciągniętymi, lekko przeźroczystymi płótnami, w elementarną malarską działalność jego kosmologicznego malarstwa, pozostała niespełnionym pragnieniem jego życia. Dwa z jego fresków znalazły swoje miejsce w jednym z budynków Uniwersytetu Wiedeńskiego {Wydział Prawa), dwa pozostałe zostały włączone do kolekcji MuMoK w 1992 roku. Wystawą zatytułowaną "Cztery Ściany" muzeum podąża za pierwotną intencją Maxa Weilera oferując po raz pierwszy publiczności szansę doświadczenia oryginalnej artystycznej koncepcji najbardziej monumentalnej ekspansji malarskiego płótna jaki austriacki modernizm widział kiedykolwiek.

"Portrety"
25 marca - 27 czerwca 2004.

Artyści tacy jak Marcel Duchamp, Joseph Beuys, Claes Oldenburg, Robert Rauschenberg, John de Andrea i jeszcze kilku innych, których prace prezentowane są w MuMoK na stałych ekspozycjach, obecni są w tym muzeum również na portretach wykonanych przez zaprzyjaźnionych artystów . Pośród ich autorów można wymienić najznamienitszych artystów XX wieku: Oskara Kokoschkę, Pabla Picassa, Alberta Giacomettiego i Francisa Bacona. Zarówno największe sławy - Mick Jagger czy Marilyn Monroe, jak nieco mniej znane postacie, mogą odnaleźć swoje nieśmiertelne dwu a nawet trójwymiarowe wizerunki w muzealnej kolekcji. Równie istotną częścią wystawy jest prezentacja autoportretów artystów - - często dotąd nieznanych - Chucka Close, Rudolfa Hausner, Marii Lassnig, Gilberta & George`a, Cindy Sherman, Elke Krystufek

Klasyczna Moderna
Do 16 czerwca 2004

Lata 1900 - 1960 to czas szczytowego rozwoju modernizmu. W okresie rozwija się ekspresjonizm, kubizm i futuryzm, tendencje, nowy obiektywizm, dadaizm i surrealizm. Wszystkie te kierunki a także prace: Andre Deraina, Pabla Picassa, Frantiska Kupki, Paula Klee, Alberto Giacomettiego i Francis'a Bacona oglądać można na wystawie.

"Niegdyś Artysta / Formerly, Artist"
20 maja - 1 sierpnia 2004.

Wystawa przedstawia biografie i prace ważnych osobowości artystycznych, które z bardzo różnych pobudek, przerwały swoją artystyczną karierę po krótkich okresach kreatywnej i znaczącej pracy. Przyczyny tego były rozmaite, począwszy od świadomych wyborów, podświadomych decyzji o porzuceniu pracy, aż po przyczyny ekonomiczne i społeczne, które wymusiły takie postępowanie.Wystawa śledzi liczne przypadki, zapytując o znaczenia i funkcje statusu i roli artysty : zaczynając od jednostkowych przypadków, przez krąg Fluxus'u i Nouveau Realisme po sztukę feministyczną lat 70. Wystawa pokazuje również sporo przykładów współczesnych. Z punktu widzenia historii sztuki są to artyści dobrze znani: Seth Siegelaub, pionier sztuki konceptualnej czy Charlotte Posenenske, która porzuciła artystyczną karierę, by poświęcić się studiom socjologicznym.

Mike Kelly: "Niesamowitość"
16 czerwca - 31 październik 2004.

Mike Kelly zestawia ze sobą gromadzone od czasów dzieciństwa, zwyczajne przedmioty, z zapożyczonymi - towarami, takimi jak lalki, maski i anatomiczne preparaty pochodzącymi od "antyczności" po "dzień dzisiejszy". Nowa wystawa zorganizowana wspólnie z Liverpoolskim Tate, a pierwotnie wymyślona w 1993 roku dla Sonsbeck, ujawnia zaangażowanie artysty w zależności pomiędzy psychologią a zjawiskiem artystycznym. W odniesieniu do eseju Z. Freuda "Das Unheimliche"z 1919 roku (jest to również oryginalny tytuł wystawy) Kelly w swojej wielorakiej działalności zbieracza, kuratora i artysty tropi związki pomiędzy formami zbierania/kolekcjonowania i prezentowania jako praktyką w świecie art biznesu a historią codziennego życia. W kontekście wystawy zbudowanej ze skrawków codzienności prezentowanie kolekcji dzieł sztuki również zaczyna być postrzegane jako przejaw nawracającego przymusu, który według Freuda leży u podstaw każdej działalności kolekcjonerskiej. Odwołując się często do makabry i patologii, Kelly konfrontuje świadomość sztuki o wyestetyzownym smaku z jej poskramianą ciemną stroną.

Christian Hutzinger: "Still"
13 sierpnia - 10 października 2004.
Prezentacja obrazów jest swego rodzaju zdarzeniem, które Christian Hutzingrer lubi zestawiać z malarskim przeprojektowaniem przestrzeni wystawienniczej. W ten właśnie sposób definiuje malarstwo jako medium wrażliwe na własne otoczenie ,takie które nie kończy się wraz z ramą dookoła obrazu, lecz raczej otwiera się na wymianę pomiędzy przedstawieniami a otaczającą przestrzenią. Zainspirowany sylwetką i jej przypominającą szablon dekoracyjną formą, Huitzinger ustala język form charakteryzujący się redukcją kształtów i kolorów, naznaczony ornamentalną jakością, którą lubi uzupełniać słownymi przesłaniami i fotografiami, ujmując wszystko w formie collage'u. Abstrakcyjne, przypominające komórki kształty służą jako główny motyw, kojarząc się z językiem znaków cyfrowych zaczerpniętych ze świata mediów. W malowanych kompozycjach artysta koncentruje się na napięciu pomiędzy swobodą i schematyczną redukcją, powracając w ten sposób do egzystencjalnych i społecznych doświadczeń.

Dorit Margreiter
19 listopada 2004 - styczeń 2005.

Dori Margreiter w swoich pracach z jednej strony skupia się na relacji między filmem i telewizją, z drugiej na architektonicznej i socjalnej koncepcji przestrzeni, Wewnątrz jej instalacji, zaprojektowanej dla MuMoK, znajduje się modernistyczne domostwo autorstwa amerykańskiego architekta Johna Lautnera, które było w licznych hollywoodzkich produkcjach miejscem będącym siedliskiem "zła". Margreiter przybliża z różnych perspektyw ten koszmar zachodniej rodziny nuklearnej. W sfilmowanych przez siebie krótkich ujęciach pokazuje niespodziewane sposoby użycia lub społecznego dzielenia tego budynku przy jednoczesnym pytaniu o konwencje kinematograficznego przedstawienia.

PARA SITES when space comes into play
Jesień 2004

PARA SITES przedstawia współczesne postawy artystyczne, które nie traktują przestrzeni jako statycznej i niezmiennej, lecz jako potencjał otwarty na działanie indywidualnej aktualizacji. Poza architektonicznymi i socjalnymi wyznacznikami, miejska lub muzealna przestrzeń będzie wykorzystana jako pole działań dla wszelkich zabiegów ingerencji i działań performerskich.

oprac. Małgorzata Szandała