„Opowieści z hrabstwa Essex”, „Descender”, „Twardziel”, „Gideon Falls”, „Podwodny spawacz”, „Moon Knight”, „Czarny Młot”, „Łasuch” czy „Mity Kościanego Sadu”: to tylko niektóre ze znakomitych, szalenie różnorodnych gatunkowo dzieł wchodzących w skład portfolio kanadyjskiego scenarzysty i rysownika, Jeffa Lemire’a. Teraz, dzięki oficynie Mucha Comics, możemy poznać „Głupca”, czyli pierwszą odsłonę autorskiego cyklu zatytułowanego „Małe Arkana”.

Theresa Saint Pierre wraca po latach do rodzinnego Limberlost, by zaopiekować się chorą na raka matką: miejscową wróżką, która mimo swego stanu nie szczędzi sobie alkoholu oraz papierosów. Zgorzkniała, zmęczona życiem protagonistka stara się trzymać z dala od kieliszka (choć pokus nie brakuje), a jednocześnie w desperacki sposób próbuje zwrócić na siebie uwagę (wciąż mieszkającej w Limberlost) swojej dawnej miłości, Melissy – dziś szczęśliwej żony oraz matki. Choć Theresa nie wierzy w magię ani jasnowidzenie, podczas niespodziewanej wizyty Jean Tremblay (stałej klientki jej rodzicielki) bohaterka decyduje się na odczytanie wróżby z tytułowych kart tarota symbolizujących przyziemne aspekty życia. I wtedy narratorka wpada w osobliwy trans, trafiając do miejsca, w którym przebywa ukochany zmarły pani Tremblay.

„Głupiec”, zbierający pięć pierwszych odcinków serii, w nastrojowy sposób wprowadza nas w realia mikroświata, w którym małomiasteczkowa rzeczywistość przeplata się ze sferą cudowności. Utkany z retrospekcji (ostatni epizod przenosi nas do roku 1976, gdzie obowiązki narratora przejmuje dziadek Theresy, Budd) utwór Lemire’a sprawdza się jako kameralne, niepozbawione nadziei studium przepracowywania żalu po utraconych szansach i zaprzepaszczonych ambicjach, ale także jako introspektywna opowieść o próbie zrozumienia przyczyn, dla których życie przyjmuje czasem taką a nie inną trajektorię.

Z miejsca rozpoznawalna kreska Lemire’a sprawdza się zarówno w licznych sekwencjach o refleksyjnym charakterze i w scenach dialogowych (akcentując całkiem sporą gamę emocji na obliczach bohaterek/bohaterów komiksu), jak i w opierających się na ciekawych rozwiązaniach wizualnych kadrach dokumentujących kolejne wizje protagonistki. Melancholijny, oniryczny klimat utworu wiele zawdzięcza także stonowanej, chwilami dość chłodnej palecie akwareli.

Podsumowując: „Małe Arkana” stopniowo odsłaniają przed nami swoje tajemnice, zachęcając do lektury dzieła będącego połączeniem dramatu psychologicznego, opowieści obyczajowej oraz – podrasowanej pierwiastkiem grozy – historii niesamowitej.

Jeff Lemire: „Małe Arkana. Tom 1: Głupiec” („Minor Arcana Vol. 1”). Tłumaczenie: Arek Wróblewski. Mucha Comics. Warszawa 2025.