TEORIA BEZWZGLĘDNOŚCI (PROJEKTY MANHATTAN. TOM 2: PSEUDONAUKA)
A
A
A
Więzienna cela zlokalizowana na terenie badawczo-militarnej placówki w Los Alamos. Za kratami znajdują się: pogrążony we śnie amerykański fizyk teoretyk Richard Feyman oraz równie uroczo przycinający komara Albrecht Einstein (czyli mroczny bliźniak słynnego noblisty); fizyk Harry Daghlian (radioaktywny szkielet ubrany w skafander ochronny); niemiecki specjalista od rakiet Werner von Braun (aktualnie pozbawiony protetycznych kończyn); radziecki minister Dmitrij Ustinow (pod postacią mózgu w słoju) i generał Leslie Groves. Wkrótce do towarzyszy niedoli dołącza skatowany kosmonauta Jurij Gagarin, przesłuchiwany (przez psychopatycznego generała Williama Westmorelanda) na rozkaz Josepha Oppenheimera, bliźniaczego brata Roberta. Złowrogi naukowiec stara się nakłonić więźniów do dalszych prac nad Projektem Wulkan – nie przewiduje jednak, że zmaltretowani protagoniści mają niejednego asa w rękawie.
„Pseudonauka” to drugi wolumin serii „Projekty Manhattan” zbierający nieprawdopodobne przygody badaczy śmiało i bezwzględnie forsujących granice ludzkiego poznania. Wielowątkowa, łącząca różne porządki czasoprzestrzenne narracja została suto okraszona czarnym humorem oraz wzbogacona pierwiastkiem groteski. Stojący za scenopisarskimi sterami Jonathan Hickman („X-Men”, „Avengers”, „The Black Monday Murders”) z lekkością snuje zwariowaną, pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji opowieść z udziałem szalenie ambiwalentnych postaci. W tym tomie poznamy nie tylko dalsze perypetie wyjątkowo wyszczekanej Łajki oraz dowiemy się, jak udało się Albertowi Einsteinowi przetrwać w obcym wymiarze, ale także prześledzimy kolejne etapy zamachu na Johna F. Kennedy’ego i staniemy się świadkami epickiej strzelaniny z udziałem Ernesta „Che” Guevary i Fidela Castro broniących się przed atakiem zmutowanego Breżniewa. A to bynajmniej nie koniec atrakcji!
Recenzowany album swoją psychodeliczną, chwilami iście fantasmagoryczną oprawę zawdzięcza uproszczonym, ekspresyjnym pracom Nicka Pitarry („Doom Patrol: Weight of the Worlds”) oraz nie mniej energetyzującym ilustracjom, za które odpowiada Ryan Browne („God Hates Astronauts”). Rewelacyjnie dobrana paleta barw (w licznych sekwencjach opierająca się na zestawieniach czerwieni z błękitem) jest zasługą kolorystki Jordie Bellaire („Moon Knight”), którą z powodzeniem wspiera na tym polu Michael Garland („The Immortal Hulk”). Nieskrępowana wyobraźnia, wizualne gry ze skojarzeniami plus ekstremalna przemoc (krwi, rozwleczonych bebechów i fragmentów mózgów nie brakuje) dopełniają (anty)estetyczny wymiar „Pseudonauki”, będącej liczącym niespełna 450 stron brawurowym połączeniem alternatywnej historii, nauki, ezoteryki, horroru i space opery. Mocna rzecz!
„Pseudonauka” to drugi wolumin serii „Projekty Manhattan” zbierający nieprawdopodobne przygody badaczy śmiało i bezwzględnie forsujących granice ludzkiego poznania. Wielowątkowa, łącząca różne porządki czasoprzestrzenne narracja została suto okraszona czarnym humorem oraz wzbogacona pierwiastkiem groteski. Stojący za scenopisarskimi sterami Jonathan Hickman („X-Men”, „Avengers”, „The Black Monday Murders”) z lekkością snuje zwariowaną, pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji opowieść z udziałem szalenie ambiwalentnych postaci. W tym tomie poznamy nie tylko dalsze perypetie wyjątkowo wyszczekanej Łajki oraz dowiemy się, jak udało się Albertowi Einsteinowi przetrwać w obcym wymiarze, ale także prześledzimy kolejne etapy zamachu na Johna F. Kennedy’ego i staniemy się świadkami epickiej strzelaniny z udziałem Ernesta „Che” Guevary i Fidela Castro broniących się przed atakiem zmutowanego Breżniewa. A to bynajmniej nie koniec atrakcji!
Recenzowany album swoją psychodeliczną, chwilami iście fantasmagoryczną oprawę zawdzięcza uproszczonym, ekspresyjnym pracom Nicka Pitarry („Doom Patrol: Weight of the Worlds”) oraz nie mniej energetyzującym ilustracjom, za które odpowiada Ryan Browne („God Hates Astronauts”). Rewelacyjnie dobrana paleta barw (w licznych sekwencjach opierająca się na zestawieniach czerwieni z błękitem) jest zasługą kolorystki Jordie Bellaire („Moon Knight”), którą z powodzeniem wspiera na tym polu Michael Garland („The Immortal Hulk”). Nieskrępowana wyobraźnia, wizualne gry ze skojarzeniami plus ekstremalna przemoc (krwi, rozwleczonych bebechów i fragmentów mózgów nie brakuje) dopełniają (anty)estetyczny wymiar „Pseudonauki”, będącej liczącym niespełna 450 stron brawurowym połączeniem alternatywnej historii, nauki, ezoteryki, horroru i space opery. Mocna rzecz!
Jonathan Hickman, Nick Pitarra i inni: „Projekty Manhattan. Tom 2: Pseudonauka” („The Manhattan Projects” # 16-26; „Manhattan Projects: The Sun Beyond the Stars” # 1-4). Tłumaczenie: Arek Wróblewski. Mucha Comics. Warszawa 2025.
| Zadanie dofinansowane ze środków budżetu Województwa Śląskiego. Zrealizowano przy wsparciu Fundacji Otwarty Kod Kultury. |
![]() |
![]() |











ISSN 2658-1086

