PAVLE GORANOVIć

- urodził się 5 kwietnia 1973 roku w Nikšiću (Czarnogóra). Pisze poezję, prozę i eseje. Ukończył filozofię, uzyskał tytuł magistra i doktora w dziedzinie teorii sztuki.
Jest członkiem zwyczajnym Czarnogórskiej Akademii Nauk i Sztuk, a także członkiem Prezydium. Redaktorem naczelnym Wiadomości Wydziału Sztuki CANU (Czarnogórska Akademia Nauk i Sztuk). Opublikował tomiki poezji: Ornamentika noći/ Ozdoby nocy (1994), Čitanje tišine/ Czytanie ciszy (1997), Knjiga privida/Księga objawień (2002), Kako mirišu knjige/ Jak pachną książki (2008), Cinober/Cynober (2009), Grad punog mjeseca /Miasto pełni księżyca (2014), Imena čežnje/Imiona tęsknoty (2015), Poezija/Poezja (2017), Samački hotel – studijsko putovanje u rodni grad/ Hotel Samački – podróż studyjna do rodzinnego miasta (2024); Tin Ujević i Crna Gora/Tin Ujević i Czarnogóra – monografia (Zagrzeb, 2008), Tin Ujević i ekspresionizam/Tin Ujević i ekspresjonizm - opracowanie naukowe (Zagrzeb, 2019), zbiory esejów: Udvojena čitanja/Podwójne czytania (2022) i Linea Prima (2024).
Jego poezję zaprezentowano także na mapie graficznej TaGoT (wydanie dwujęzyczne, prace plastyczne Rajko Todorovicia, poezja Novicy Tadicia i Pavle Goranovicia). Ukazało się multimedialne wydanie Antologii Pavli Goranovicia (wkład graficzny: Lidija Nikčević; teksty: Žana Gardašević-Bulatović, Petar Novaković i Vladimir Savićević). Wydania obcojęzyczne: Knjiga prividov/Księga wizji (Lublana, 2005), Aniołowie obojętności nadchodzą: poezja wybrana (Skopje, 2009), Reading of silence (2010), Stinët e humbura (Tirana, 2013), Die schwindende Stadt (Wiedeń, 2019), Great preparations (Ryga, 2020). Jego książki i dzieła literackie zostały przetłumaczone na wiele języków (angielski, niemiecki, włoski, polski, francuski, rosyjski, słoweński, słowacki, macedoński, bułgarski, szwedzki, albański, rumuński itd.). Jego prace znajdują się w licznych antologiach poezji i opowiadań czarnogórskich i byłej Jugosławii, a także w antologiach New European Poets (USA), Antologiji poezije slovenskih zemalja, Grand Tour – A Journey Through the Young Poetry of Europe (Monachium, Niemcy) itp. Obecnie przygotowywane są edycje tomików poezji we Włoszech, USA i Polsce.
Za swoją twórczość literacką otrzymał szereg wyróżnień i nagród: nagrodę „Risto Ratkovicia” za najlepszy tomik poezji opublikowany w Czarnogórze, Bośni i Hercegowinie, Serbii i Chorwacji w 2009 roku oraz nagrodę „Vito Nikolicia” dla najlepszego czarnogórskiego liryka w latach 2010/2011. Otrzymał również Nagrodę Państwową „Ewangelia Mirosława” (2014) za najlepszą pracę literacką, historiograficzną, etnograficzną i dziennikarską opublikowaną w Czarnogórze w ciągu ostatnich trzech lat. Jest laureatem najwyższego państwowego wyróżnienia – Nagrody Trzynastego Lipca za rok 2019. Ma status wybitnego twórcy kultury Czarnogóry.
Jego bibliografia (autorstwa mgr Very Đukanović, Biblioteka Narodowa „Đurđe Crnojević”, Cetinje, 2020) zawiera ponad 2500 pozycji. Na podstawie jego twórczości poetyckiej teatr „Dodest” z Podgoricy wystawił spektakl Pjesma za orgulje Santa Cecilie /Pieśń na organy Santa Cecilii w adaptacji i reżyserii Džonija Hodžića.
Był przewodniczącym zarządu Forum Kultur Słowiańskich, międzynarodowej organizacji z siedzibą w Lublanie. Był również członkiem Rady Ruchu na rzecz Niepodległej Czarnogóry. Pełnił funkcję doradcy ds. kultury prezydenta rządu Czarnogóry, dyrektora Instytutu Edukacji Czarnogóry, dyrektora Instytutu Podręczników i Pomocy Dydaktycznych w Podgoricy oraz ministra kultury w rządzie Czarnogóry.