Marchewka, Kartofel, Czoko – to tylko niektóre z czworonogich pieszczochów, które znalazły kochający dom u Keum Suk Gendry-Kim: mieszkającej na wyspie Ganghwa tłumaczki oraz autorki znakomitych powieści graficznych („Trawa”, „Czekanie”). W „Pieskim szczęściu” południowokoreańska artystka snuje impresyjną, zaprawioną poetycką nutą, humorem i pierwiastkiem melancholii narrację o sprawach psio-ludzkich.

Za sprawą czarno-białych ilustracji (przybierających między innymi formę całostronicowych paneli; ułożonych w sekwencje sześciu kadrów na stronę bądź swobodnie komponowanych na planszy bez udziału ramek) rysowanych zwiewną kreską (w przypadku zwierzęcych protagonistów/protagonistek urzekającą fotorealizmem, którego potwierdzeniem są dołączone do utworu reprodukcje zdjęć) Keum Suk Gendry-Kim dokumentuje okoliczności, w jakich Yuna i Hun – spontanicznie bądź w efekcie długiego namysłu – przygarniają kolejne psiaki, wśród których nie brakuje i tych, którym życie nie szczędziło razów.

Ukazując codzienne wyzwania związane z opieką oraz utrzymaniem pupili (zróżnicowanych pod względem temperamentu i osobowości), narratorka (próbująca dostosować się do specyfiki życia na prowincji) porusza także istotne zagadnienie związane z bestialskim (choć szczęśliwe odchodzącym do lamusa) procederem traktowania psów jako zwierząt rzeźnych.

Zamknięta w miękkiej oprawie, wykorzystująca technikę lawowania szarością (w partiach reminiscencji) graficzna powieść Keum Suk Gendry-Kim to nie tylko list miłosny wystosowany do naszych braci i sióstr mniejszych, ale i kameralna, pozbawiona wielkich słów, wciąż aktualna lekcja odpowiedzialności. Polecam!

Keum Suk Gendry-Kim: „Pieskie szczęście”. („개”). Tłumaczenie: Łukasz Janik. Kultura Gniewu. Warszawa 2025.