MROCZNI KRZYŻOWCY (KRUCJATA)
A
A
A
„Skarga Utraconych Ziem”, „Giacomo C.”, „Murena”, „Drapieżcy”, „Dżinn”, „Dwie Maski”, „Saria”, „Zagłada domu Usherów”, „Łupieżcy Imperiów”, „Barakuda” – belgijski scenarzysta Jean Dufaux bez wątpienia może pochwalić się bardzo zróżnicowanym dorobkiem. Godne uwagi porfolio posiada również francuski rysownik Philippe Xavier, mający na koncie ilustracje do takich nietuzinkowych komiksów jak „Wąż i kojot”, „Tango” czy „Skarb widmo”. Wymienieni powyżej artyści połączyli siły w ramach prac nad „Konkwistadorem” oraz nad „Krucjatą”, której pierwsze trzy odsłony ukazały się pod szyldem Wydawnictwa Komiksowego. Teraz, dzięki oficynie Lost In Time, mamy okazję zapoznać się ze wszystkimi odcinkami tej intrygującej serii. Ale po kolei.
Dowodzeni przez charyzmatycznego Grzegorza z Arcos oraz chmurnego księcia Tarentu, Roberta, chrześcijańscy rycerze przygotowują się do odbicia Jerozolimy z rąk sułtana Ab’dula Razima. Szlachetny Walter z Flandrii otwarcie sprzeciwia się krucjacie, nie mając pojęcia, że niebawem znajdzie się w samym centrum wydarzeń, w których sprawy ludzkie, boskie i piekielne (polujący na dusze demon Qua’dja tylko zaciera ręce) przeplatają się w morderczej kombinacji.
Przywołując kontekst trzeciej krucjaty (1189-92) – ze szczególnym uwzględnieniem nieudanej próby odbicia przez krzyżowców Jerozolimy zajętej przez sułtana Saladyna – Dufaux, za sprawą trzecioosobowej narracji, snuje autorską interpretację mitu historycznego, serwując jednocześnie wciągającą już od pierwszych stron opowieść o (od)wiecznej wojnie. Konflikt racji, dworskie intrygi, wielkie namiętności, skrytobójstwa, zdrady i nieoczekiwane sojusze, rytuały przejścia oraz poświęcenie w imię większego dobra i/lub mniejszego zła: Belg w niebanalny sposób wykorzystuje wspomniane wątki i motywy, konstruując wielowątkową perypetię i umieszczając na dramaturgicznej planszy wyraziste figury oraz mocarne pionki.
Obok wciąż poszukującego swojego miejsca w świecie Waltera czy dążącego do dialogu Ab’dula Razima na uwagę zasługuje bowiem tajemniczy Ozariasz; skrzętnie wymykający się objęciom śmierci Sar Mitra; równie waleczna co posiadająca czyste serce Syria z Arcos; zagadkowa Elysande zwana Światłem Męczenników; przerażający Władca Machin; potężny dżin Ottar Benk; stopniowo tracąca człowieczeństwo wojowniczka Lihanes; bezwzględny Gwidon z Lusignan czy rozsmakowana w fizycznej brzydocie siostra Waltera, Sybilla.
Dopracowane kostiumy; świetnie uchwycone aspekty architektoniczno-pejzażowe (akcja „Krucjaty” rozgrywa się między innymi w Hierus Halem, Samarkandzie, karawanseraju Meg Halstar, portowym mieście Akka czy w zaludnianym przez biczowników Jebel Tarr) oraz zapierające dech w piersiach rozkładówki najczęściej poświęcone brutalnym scenom batalistycznym (w każdym tomie wchodzącym w skład serii znajduje się jedna rozkładówka przyjmująca formę czterostronicowego poliptyku) to bynajmniej nie jedyne atuty szaty graficznej przygotowanej przez Xaviera we współpracy z francuskim kolorystą Jean-Jacques’em Chagnaudem („Luxley”, „Le Roman de malemort”), ochoczo sięgającym zarówno po jasną, przyjemną dla oka paletę barw, jak i po stonowane, ponure klucze kolorystyczne.
Zamknięte w twardej oprawie, imponujące gabarytami (444 strony), zbierające wszystkie odcinki serii („Samum Dja”, „Qua’dj”, „Władca Machin”, „Ogniste dzioby”, „Walter z Flandrii”, „Sybilla, niegdyś”, „Władca Piasków” oraz „Ostatnie tchnienie”) wydanie „Krucjaty” to bez wątpienia nie lada gratka dla wszystkich miłośników/miłośniczek stylowych opowieści udatnie łączących historyczny sztafaż z przygodową epiką wzbogaconą o pierwiastek baśniowości oraz grozy. Warto!
Dowodzeni przez charyzmatycznego Grzegorza z Arcos oraz chmurnego księcia Tarentu, Roberta, chrześcijańscy rycerze przygotowują się do odbicia Jerozolimy z rąk sułtana Ab’dula Razima. Szlachetny Walter z Flandrii otwarcie sprzeciwia się krucjacie, nie mając pojęcia, że niebawem znajdzie się w samym centrum wydarzeń, w których sprawy ludzkie, boskie i piekielne (polujący na dusze demon Qua’dja tylko zaciera ręce) przeplatają się w morderczej kombinacji.
Przywołując kontekst trzeciej krucjaty (1189-92) – ze szczególnym uwzględnieniem nieudanej próby odbicia przez krzyżowców Jerozolimy zajętej przez sułtana Saladyna – Dufaux, za sprawą trzecioosobowej narracji, snuje autorską interpretację mitu historycznego, serwując jednocześnie wciągającą już od pierwszych stron opowieść o (od)wiecznej wojnie. Konflikt racji, dworskie intrygi, wielkie namiętności, skrytobójstwa, zdrady i nieoczekiwane sojusze, rytuały przejścia oraz poświęcenie w imię większego dobra i/lub mniejszego zła: Belg w niebanalny sposób wykorzystuje wspomniane wątki i motywy, konstruując wielowątkową perypetię i umieszczając na dramaturgicznej planszy wyraziste figury oraz mocarne pionki.
Obok wciąż poszukującego swojego miejsca w świecie Waltera czy dążącego do dialogu Ab’dula Razima na uwagę zasługuje bowiem tajemniczy Ozariasz; skrzętnie wymykający się objęciom śmierci Sar Mitra; równie waleczna co posiadająca czyste serce Syria z Arcos; zagadkowa Elysande zwana Światłem Męczenników; przerażający Władca Machin; potężny dżin Ottar Benk; stopniowo tracąca człowieczeństwo wojowniczka Lihanes; bezwzględny Gwidon z Lusignan czy rozsmakowana w fizycznej brzydocie siostra Waltera, Sybilla.
Dopracowane kostiumy; świetnie uchwycone aspekty architektoniczno-pejzażowe (akcja „Krucjaty” rozgrywa się między innymi w Hierus Halem, Samarkandzie, karawanseraju Meg Halstar, portowym mieście Akka czy w zaludnianym przez biczowników Jebel Tarr) oraz zapierające dech w piersiach rozkładówki najczęściej poświęcone brutalnym scenom batalistycznym (w każdym tomie wchodzącym w skład serii znajduje się jedna rozkładówka przyjmująca formę czterostronicowego poliptyku) to bynajmniej nie jedyne atuty szaty graficznej przygotowanej przez Xaviera we współpracy z francuskim kolorystą Jean-Jacques’em Chagnaudem („Luxley”, „Le Roman de malemort”), ochoczo sięgającym zarówno po jasną, przyjemną dla oka paletę barw, jak i po stonowane, ponure klucze kolorystyczne.
Zamknięte w twardej oprawie, imponujące gabarytami (444 strony), zbierające wszystkie odcinki serii („Samum Dja”, „Qua’dj”, „Władca Machin”, „Ogniste dzioby”, „Walter z Flandrii”, „Sybilla, niegdyś”, „Władca Piasków” oraz „Ostatnie tchnienie”) wydanie „Krucjaty” to bez wątpienia nie lada gratka dla wszystkich miłośników/miłośniczek stylowych opowieści udatnie łączących historyczny sztafaż z przygodową epiką wzbogaconą o pierwiastek baśniowości oraz grozy. Warto!
Jean Dufaux, Philippe Xavier, Jean-Jacques Chagnaud: „Krucjata” („Croisade – Tome 1 – Simoun Dja/ Tome 2 – Le Qua’dj/ Tome 3 – Le Maître des machines/ Tome 4 – Les Becs de feu/ Tome 5 – Gauthier de Flandres/ Tome 6 – Sybille, jadis/ Tome 7 – Le Maître des sables/ Tome 8 – Le Dernier souffle”). Tłumaczenie: Jakub Syty. Lost In Time. Nieledew 2025.
| Zadanie dofinansowane ze środków budżetu Województwa Śląskiego. Zrealizowano przy wsparciu Fundacji Otwarty Kod Kultury. |
![]() |
![]() |












ISSN 2658-1086

