ISSN 2658-1086
Wydanie bieżące

1 października 19 (475) / 2023

Marcin Wróblewski,

WIERSZE

A A A

prenatalny kompleks boga

zaprogramowany w genotypie

mam

za

projektowany

na na na

o

n

o



konfuzja


gdy zniszczysz mu wszystko 

co ma 

po prostu zacznie 

od nowa 

nie będzie miał czasu 

na rozpacz czy gniew 

zajmie go życie 

nie ty 



dlatego nie zabijam 

pająków

exegi monumentum

szare

wysoki

nie ma

wydawanie


ciemność 

nigdy nie jest sobą

drobna plama 

światła na siatkówce

wygłodniałego oka

zarys komody

i coś na suficie

udaję strach

stymulacja

prawo do moralnej oceny 

powstania

prześlizgnęło się 

przez kartki i języki

za i przeciw

proste

jak zabawa fiutem

Ptaki nie śpiewają w sierpniu

Początkowo myślałem, że to kwestia uwagi,

inaczej postawionych akcentów. 

Oś czasu przypomina szkielet ryby,

przy czym jest o wiele bardziej złożona.

Natura nie zna podobnych przypadków.

Zna je tylko człowiek. Zapewne dlatego

w okolicach płetwy grzbietowej,

dotarło do mnie, że – słabo,

ale jednak – widzę ogon.

czterolistna koniczyna

aberracja

na szczęście

na

karmić ego