Ugo Bienvenu to reżyser, scenarzysta, producent i montażysta; absolwent École Estienne oraz wydziału animacji filmowej w Gobelins. Na koncie francuskiego artysty znajdziemy między innymi – tworzone razem z Kevinem Manachem – filmy krótkometrażowe takie jak „Matka” (2013) czy realizowany pod szyldem Disneya animowany miniserial „Ant-Man” (2017). Bienvenu sprawdza się także na niwie komiksu, adaptując na potrzeby tego medium powieść „Sukkwan Island” Davida Vanna. O tym, że Francuz ma niewątpliwy dryg do historii graficznych, przekonają się osoby, które sięgną po „Preferencje systemowe”.

Fabuła tej kameralnej, choć z ducha futurystycznej historii koncentruje się wokół perypetii agenta Yves’a Mathona, pracującego dla instytucji zajmującej się gromadzeniem, sortowaniem, klasyfikacją, porządkowaniem oraz zarządzaniem wszelkiej maści danymi. A przez wzgląd na to, że przyrost informacji jest niewspółmierny do stopnia przyswajania danych, znaczna część tekstów (pop)kultury musi zostać bezpowrotnie skasowana, by zrobić miejsce na (posiadające o wiele więcej wyświetleń) nowe treści rodem z YouTube’a oraz Instagrama. Skala potrzeb jest niebagatelna: do końca tygodnia należy zwolnić osiem tysięcy terabajtów zgromadzonych danych.

Jednym z przykładów dzieła skazanego na kasację jest katalog z „2001: Odyseją kosmiczną” (1968) w reżyserii Stanleya Kubricka – ot, ów klasyczny film (po ostatnim audycie) spadł w rankingu z kategorii B plus na B minus, lokując się poniżej wymaganego minimum oglądalności. Wbrew zaleceniom zwierzchników protagonista kopiuje katalog i wgrywa go do systemu domowego robota o imieniu Mikki (maszyna pełni dodatkowo rolę syntetycznego łona, w którym rozwija się dziecko bohatera komiksu oraz jego małżonki). Niestety, samowolka Yves’a nie jest jedynym przypadkiem nielegalnego ściągania plików na terenie zakładu pracy, stąd do akcji wkraczają androidy Dupont i Dupond, prowadząc wewnętrzne śledztwo.

Ubożenie kultury; stygmatyzacja i etykietyzacja; wymykająca się spod kontroli cyfryzacja; polityka wypierania przeszłości rozumianej w aspekcie jednostkowym, zbiorowym i społecznym czy opieranie kluczowych decyzji (w skali mikro i makro) na algorytmach – to tyko niektóre z zagadnień poruszanych w „Preferencjach systemowych”, będących udanym połączeniem komentarza socjologicznego, przypowiastki filozoficznej oraz dystopijnego SF, w którym nie zabrakło dynamicznej akcji.

Bienvenu stawia istotne pytania odnośnie do tego, co to znaczy być człowiekiem; jaką rolę w naszym życiu odgrywają pamięć (także kulturowa) oraz umiejętność tworzenia i słuchania opowieści. Zaprawiony pierwiastkiem melancholii komiks urzeka delikatną, z ducha fotorealistyczną kreską akcentującą rolę detali i sprawnie zarysowującą relacje przestrzenne. Sekwencje pozbawione słownego komentarza (przeważające w finalnej części utworu) oraz przyjemna dla oka paleta czystych barw sprawiają, że także w aspekcie wizualnym recenzowane dzieło dostarcza sporo satysfakcji.

Mnożące nawiązania do poezji W.H. Audena, Arthura Rimbauda oraz Alfreda de Musseta, ale i przywołujące ducha prozy Raya Bradbury’ego, Isaaca Asimova i Philipa K. Dicka „Preferencje systemowe” mimo futurystycznej otoczki diagnozują kilka ważkich kwestii, które wbrew pozorom nie należą do sfery odległej przyszłości. Ku przestrodze!

Ugo Bienvenu: „Preferencje systemowe” („Préférence système”). Tłumaczenie: Aaron Welman. Scream Comics. Łódź 2024.