Alice Lyons

Thank God It’s Dry

 

Disregarding Mary in the post office

the Mary with the permanent hairnet:

It’s promised bad. She headed off

any brazen praise of bold good

weather. Six years coming this

heat wave over Ireland. Mesmeric

the buzzing bees, checking stalks

of self-heal the way you’d check for mail

 

in the “pigeon hole” before e-mail.

The lost years. How real life stalks

the meat of you. Mesmeric

the cabbage white—bouncing dot in this

karaoke meadow. It sings a song of good

death. You lifted his coffin and headed off

for Mass behind a cousin in sleazy fishnets

the weight on four shoulders and off his.





Sucho, dziękować Bogu



Zlekceważona Mary w okienku na poczcie

Mary w odwiecznym czepku:

Prognozy są złe. Daremny trud, nie uda się 

bezczelnie pochwalić wcale dobrej 

pogody. Szóste lato, jak Irlandia tonie w tej

fali upałów. Mesmeryczne

bzyczące pszczoły, w polu je

słychać, szperają w kielichach miodunki - tak, jak wiadomo ci,

 

szukało się listów w skrytce przed erą elektronicznych wiadomości.

Stracone lata. Jak zawzięte życie poluje

na twoje mięso. Mesmeryczny

bielinek kapustnik – pulsujący punkt na tej

łące – karaoke. Nuci pieśń dobrej

śmierci. Podniosłeś jego trumnę, by udać się

na mszę, idąc za kuzynem w okropnej czapce.

Zdjęty z jego barków ciężar niosą żałobnicy w poczcie.







Alice Lyons

Unfinished Painting

 

It will not be square.

 

It will convince you to keep going.

 

It will be made with Williamsburg

Nickel yellow, a direct hit

To the nervous system.

 

It will certainly disturb

Yes, it will unhinge.





It will sound like a gong clanging

Like a mute guest at a cocktail party.

 

It will enfold you in your

“We regret to inform you” moments.

 

Its history will make you feel like a speck.

 

You will fear you might slash it.

 

The skin of its surface

Will make you ache.

Your streetclothes will boil

With flicking tongues

Will billow with hot breath.

Your breasts might leak milk.

 

It will be lit

With a silvery light

Its lead white ground will incandesce.

 

Its darkness will threaten to swallow

You will suffer an attack

Of vertigo in the void

An elevator drop in the gut.

 

You will grope for something solid.

 

You will be told it is dead.

You will convince yourself it is dead.

You will turn it to face the wall.

 

It will bleed through the other side.

 

Pools of blood will form on your floor.

The blood will rise until

All your windows are scarlet.

 

You will try to staunch this wound.

You cannot make such a tourniquet.

 

This painting is worth nothing.

You will dash into an inferno for it.

 

It will be varnished with the tears

Shed on your birthing bed.





Niedokończony obraz

 

Nie będzie kwadratowy.

 

Nie pozwoli ci odejść. 

 

Zostanie namalowany żółcią niklową Williamsburg,

Cios prosto

W system nerwowy.

 

Z całą pewnością będzie niepokojący.

Tak, będzie rozstrajał.

 

Zagrzmi jak gong, zabrzmi 

Jak niemowa na cocktail party.

 

Obejmie cię, kiedy znów usłyszysz 

„Z przykrością informujemy”.

 

W jego obliczu poczujesz się jak pył.

 

Będziesz się lękać, że go potniesz.

 

Skóra jego powierzchni

Sprawi ci ból.

Twoje ubranie zawrze

Językami ognia

Wydmie się gorącym oddechem.

Z twoich piersi może pociec mleko.

 

Rozpali się

Srebrzystym blaskiem

Rozżarzy się biel ołowiowa płótna.

 

Jego ciemność prawie cię pochłonie.

Poczujesz

Zawroty głowy w pustce

Spadającą windę w trzewiach.

 

Będziesz chwytać się brzytwy.

 

Powiedzą ci: jest martwy.

Powiesz sobie: jest martwy. 

Powiesisz go licem ku ścianie.

 

Zacznie krwawić.

 

Na podłodze krew spłynie w kałuże.

Krew będzie wzbierać, dopóki 

Wszystkich okien nie zaleje szkarłat.

 

Spróbujesz opatrzyć tę ranę.

Nie ma takiego bandaża.

 

Ten obraz jest nic niewart.

Rzucisz się za nim do piekła.

 

Werniks? Łzy przelane

Na łóżku, gdzie cię rodzono.